همشهری آنلاین- سحر جعفریان عصر: جلاد و جادوگر و کدخدا، همان سو از کافهای در شهرک غرب نشستهاند که خبرچین، تکتیرانداز و دکتر در همان سو به صندلیهای چوبی با تکیهگاه مخملی، لم دادهاند. مقابلشان، سوی دیگر کافه، چند شهروند ساده، پا روی پا انداخته و دور و بر را با دقت میپایند. میانشان، مردی کت و شلوارپوش که گرداننده مافیاست، فاز روز را اعلام میکند تا آنها که چهرهیشان را با ماسکهای دستهدار سیاه رنگ پوشاندهاند، بیدار شوند...این مرحلهای از لیگ بین کافهای بازی مافیا در پایتخت است که پلیرها یا بازیکنانش همه حرفهایاند و خوب میدانند کجا تارگت (اتهام) بزنند و یا شِزم (زرنگ) بازی درآورند. پلیرهای حرفهای مافیا از زن و مرد تا پیر و جوان، مدتهاست که در کافهگیمهای گوناگون و اپلیکیشنهای متعدد سرگرم درآمدزایی از تفریحی پرطرفدار هستند. تفریحی که در سایه شبکههای اجتماعی و خانگی تغییر ماهیت داده و به رقابتی مهیج و دارای اقتصاد و بازار غیررسمی، تبدیل شدهاست.
هزینههای میلیونی مادرخوانده
رد پای گردانندگان و پلیرهای حرفهای بازی مافیا در کافهگیمهای (کافه بازی) معروف و بعضی صفحات شبکههای اجتماعی مجازی پیداست. آیدا مسلمی، یکی از آنهاست که بیش از ۵۰۰ هزار دنبالکننده، صفحه او را با عنوان مادرخوانده دنبال میکنند. مادرخواندهای ۲۰ و خردهای ساله که گاد یا همان گرداننده کارکشته سناریوهای مختلف بازی گروهی مافیاست. از این روست که برای حضور در هر بازی یک تا ۲، ۳ ساعته، مبلغی در حدود چند ۱۰ میلیون تومان میگیرد و یا برای برگزاری هر دوره آموزشی مقدماتی تا تخصصی، با توجه به فشرده یا پیوسته بودن و همچنین خصوصی یا گروهی برپا شدن دورهها، یک تا ۵ میلیون تومان شهریه میگیرد. او در گفتگویی کوتاه به همشهری میگوید: «بچه بودم که در دورهمیای خونوادگی، بازی مافیا رو یاد گرفتم. از اونجایی که روانشناسی رو خیلی دوست داشتم به مافیا هم علاقمند شدم...میدونید که بازی مافیا، پایه روانشناختی و جامعهشناسی داره؛ چون پلیرهاش یاد میگیرن تو روابط اجتماعی، استراتژیک و هدفمند فکر و رفتار کنن.» همچنین سناریوهای گوناگون برای ایجاد هیجان و پیچیدگی بیشتر در روند بازی مافیا، طراحی میکند که این خود تخصصی به مراتب گرانتر، هم در بخش خدمات و هم در بخش آموزش این بازی محسوب میشود. این روزها کافهگیمهای بسیاری در گوشه و کنار شهرها، مشتری همین تخصص گران هستند.
بازار داغ سناریونویسی و ماسک اشرافی
کافهگیمی نامآشنا، حوالی میدان کاج برای برگزاری شبهای مافیای جذاب و شلوغ، اغلب به دنبال سناریوهای سخت و پلیرهایی حرفهای از میان برندگان لیگها در سالهای گذشته است. در تماس با شماره تلفن این کافهگیم به منظور رزرو میز بازی مافیا، سروش نجاتی، فروشنده ملزومات بازیهای گروهی در آن، سوالات همشهری را این طور پاسخ میدهد: «ورودی به عنوان پلیر، نفری ۵۰۰ هزار تومن و به عنوان تماشاچی برای یادگیری، نفری ۱۰۰ هزار تومن...البته ورودی شبهای مافیایی که قراره هفته بعد برگزار شه یه کم گرونتره؛ چون هم گاد (گرداننده) و هم چند نفر از پلیرهاش شناخته شدهان.» درباره شکلگیری بازار حاشیهای بازی مافیا نیز میگوید: «از بس این بازی پُر هیجانه، براش لیگای شهری و کافهای راه انداختن دیگه. از طرفی هم، وسایل خاصی مثل چشمبند و ماسکای معمولی تا اشرافی، کارت شخصیتا و کتابچههای سناریو براش تولید کردن.» اشارهای هم به قیمت وسایل خاص بازی مافیا میکند: «بسته ۱۲ عددی ماسک اشرافی از جنس پلی پروپیلن، یک میلیون و ۶۰۰ هزار تومن. کارتای گلاسه برای نقشا در بازیای ۸ تا ۱۸ نفره از ۳۰۰ هزار تومن تا حدود ۲ میلیون تومن. سناریو هم داریم از آسون کلاسیک تا سخت که قیمتاشون بین ۱۰۰ هزار تومن تا بالای یک میلیون تومنه.» سروش در تبلیغ مهیج بودن سناریوهای شبهای مافیای این کافهگیم، پیشنهاد میدهد سری به صفحه میثم جوکر، یکی از بلاگرهای بازی بزنیم؛ سناریونویسی ماهر که ویدئوهای چالشدهی (زمان دادن)، تارگتزنی و شِزمگری و کاور کردنهایش (حامی شدن) پربازدید است.
کَلکلهای مافیایی
ابتدای همه بازیهایش به پلیرها سفارش میکند: «پس این فقط یه بازیه که نباید به خاطرش جرزنی کنیم، عصبی شیم و یا به بقیه تندی کنیم...قراره دور هم خوش بگذرونیم.» میثم جوکر، همین سفارش را به گوش بازیآموزان در دورههای آموزشی بازی مافیا که برگزار میکند، میخواند. او در یکی از ویدئوهایی که در صفحه شخصی خود در شبکهای اجتماعی و مجازی انتشار داده، میگوید: «اون قدیم بود که میگفتن آدما رو ۳ جا میشه شناخت؛ تو سفر و خشم و نیاز. الان باید گفت که آدما رو ۴ جا میشه شناخت؛ مورد چهارم، تو بازی مافیاست...اینکه چطور نقش بازی کنی، چطور نقش بقیه رو زیر نظر داشتهباشی و چطور تو بزنگاههای حساس، خودتو کنترل کنی.»
در همه شبهای مافیای کافهگیمهای پاخوردار که این پلیر باتجربه حضور دارد، بازیدوستان یا سرگرم تنقلاتخوریاند و یا مشغول فیلم برداشتن از لحظات متفاوت بازی با دوربین گوشیهای همراهیشان. حسام باغی، فروشنده کافیبار در یکی از کافهگیمهای مافیابازان تهران به همشهری میگوید: «راستش اوایل دهه ۸۰ که مافیا باب شد، بیشتر جنبه سرگرمی جمعی داشت ولی از وقتی ویدئوی بعضی بازیا توی اینترنت پخش شد، انگار شکل مسابقه و رقابت گرفت...طرفدارا به کَلکل افتادن و این وسط چند تا بازیکن زرنگ هم به چهره تبدیل شدن.»
موجسواران بلوفزن
بازار بازی مافیا به فضای آنلاین نیز کشاندهشده و در آن، پلیرهای حرفهای درصدد امتیازگیری و مدال گرفتن هستند. رامین پرسته، کاربر یکی از اپلیکیشنهای آنلاین بازیست که علاقهاش به سرگرمیهایی با ژانر روانشناختی و معمایی، او را حسابی به مافیا مبتلا کرده؛ آن چنانکه حالا در بسیاری از مافیا وبها با اکانت پسرخوانده، شهرت فراوان یافتهاست. رامین شاید یکی از کم سن و سالدارترین بازیکنان حرفهای مافیا باشد که در انجمن بازی مافیای ایران نیز عضو است؛ انجمنی تحت نظارت ائتلاف رسمی بازیهای فکری اجتماعی ایران. با جستجویی کوتاه در صفحه شخصی این پلیر ۱۴ ساله، پر بازدیدترین محتواهای او به چشم میآید؛ ویدئوهایی از آموزشهای مقدماتی لایک و دیسلایک (عدمتایید) کردن تا یاد دهی تکنیکهای موجسواری بر بازی و بلوک زدن. شاید اگر دیمیتری داویدوف، روانشناس روس خبر از عاقبت آزمایشی برای موقعیتسازی شرایط تنش، اضطراب و تصمیمگیری جمعی طراحی کردهبود تا رفتار شهروندان مختلف را در آن بررسی کند، طوری دیگر مافیا را طراحی میکرد.
نظر شما